چرا محبت به انسان او را هار میکند؟ تحلیل روانشناختی:
از منظر زیستشناسی تکاملی، گرگ اجداد سگها طی ۱۵۰۰۰ سال اهلی شدن، سندرم اهلیشدگی (Domestication Syndrome) پیدا کردند: کاهش هورمونهای استرس، گوشهای افتاده و رفتار بازیگوشانه. اما انسان مدرن درست در جهت عکس حرکت کرده است. محبت بیقیدوشرط به یک انسان، اغلب «اصل کمیابی عاطفی» را در روان او بیاثر میکند: ارزش اجتماعی توجه، با فراوانی آن کاهش مییابد. این یک پارادوکس واقعی است: تنها گونهای که محبت را دلیلی برای عقبنشینی میبیند.
راهکار:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «واکنش وارونه» (Reactance) داریم: آدمها وقتی حس کنند آزادیشان تهدید شده، برعکس خواستهات عمل میکنند. محبت بیش از حد میتواند مثل یک قفس نامرئی حس شود و فرد را «هار» کند؛ یعنی برای پس گرفتن استقلالش، ناسپاسی نشان دهد. دفعه بعد شاید محبت را در لفافه احترام به مرزها بپیچی تا رام شود نه رمنده.