اعتماد به دیگران؛ تفنگ امانت یا خطر خیانت؟:
در نورواکونومیکس، اعتماد یعنی پذیرش آگاهانه آسیبپذیری؛ اکسیتوسین همان ماده عصبی عشق هنگام اعتماد ترشح میشود. در «بازی اعتماد» مشخص شده یک بار خیانت، فعالیت جزیره مغز (ناحیه انزجار) را بالا میبرد و اعتماد را بازسازی نمیکند؛ یعنی بدن پیش از منطق، خیانت را مثل مزه بد تشخیص میدهد. پس این «جزیره» است که ماشه را میکشد. به نظر شما اعتماد انتخاب آگاهانه است یا قمار ناخودآگاه؟
راهکار:
این استعاره را میشود برعکس دید: هر کسی که به شما اعتماد میکند، عملاً تفنگِ اختیارش را به دستتان میدهد. پس اعتماد نهتنها خطرپذیری، بلکه یک «امضای صلح» است که دو طرف را قویتر میکند.