محافظت از زندگی

چرا نباید به هیچ‌کس اعتماد کرد؟:

پارادوکس بی‌اعتمادی: کسانی که اعتماد عمومی پایین‌تری دارند، در تشخیص دروغ دقیق‌ترند، اما مغزشان مدام در حالت آماده‌باش است و کورتیزول بالاتری ترشح می‌کند. بی‌اعتمادی مزمن از نظر آماری با تنهایی، اختلال خواب و ضعف سیستم ایمنی همراه است. جالب این‌که افراد بدبین کمتر فریب می‌خورند، ولی از شبکه حمایت اجتماعی محروم می‌مانند؛ همان شبکه‌ای که می‌تواند جان آدم را در بحران نجات دهد.

راهکار:

اعتماد مثل پل زدن روی رودخانه است؛ اگر از ترس ریختنش هیچ پلی نسازی، هیچ ساحلی را فتح نمی‌کنی. گاهی محافظت از زندگی یعنی انتخاب درستِ آدم‌ها، نه بستن همه درها.