استعاره والیبالی برای از بین رفتن اعتماد:
مغز پس از آسیب عاطفی، اعتماد را نه بهعنوان یک امکان، بلکه بهعنوان محرک تهدید ثبت میکند؛ آمیگدال با شنیدن وعدهها فعالتر میشود و فرد پیش از وقوع خیانت، وارد حالت دفاعی میشود. در ورزش نیز پژوهشها نشان میدهند بازیکنان والیبال برای دریافت توپ، زمان واکنش را نه با چشم بلکه با پیشبینی حرکتی جبران میکنند؛ یعنی بدن قبل از ذهن میافتد. این جمله همان لحظهی پیشافتادن است.
راهکار:
این جمله یک مکانیزم دفاعی را تصویر میکند: فرد برای آنکه چیزی ارزشمند سقوط نکند، خودش آسیب میبیند. در روانشناسی به این الگو «فداکاری محافظتی» میگویند؛ یعنی کنترل را به بهای بدن یا روان نگه میدارید. شاید پرسش تازه این باشد: اگر گاهی بگذارید توپ زمین بخورد، چه چیزی آزاد میشود؟