مغز خسته از دیدن

خواب، پناهگاهی از بیداریِ زیادی دیده:

در مرحله REM خواب، مغز خاطرات دردناک را بدون ترشح هورمون استرس نورآدرنالین بازپخش می‌کند. این فرایند شبانه مثل یک روان‌درمانگر بیولوژیک، تیزی احساسی آن خاطرات را به مرور می‌زُداید. جالب است بدانید که کمبود این مرحله از خواب، شدت تروما را تا ۴۰٪ افزایش می‌دهد. آیا تا حالا شده بعد از یک کابوس بد، صبح احساس سبکی کنید؟ این همان اثر است.

راهکار:

این حس در واقع «خستگی هیجانی» است: مغز برای جلوگیری از فروپاشی روانی، خواب عمیق را طلب می‌کند. پس خوابیدن یک ضعف نیست؛ سیستم خنک‌کننده اضطراری روح است. دفعه بعد که چنین حسی آمد، چند دقیقه چشمانتان را ببندید و فقط نفس بکشید—بدون اینکه به خودتان فشار بیاورید بخوابید.