معنی نقطه پایان در هر داستان:
آیا می‌دونید که نقطه (.) به عنوان علامت پایان جمله، تا قرن سوم قبل از میلاد اختراع نشده بود؟ ارسطوفانوس بیزانسی برای اولین بار از نقطه‌های بالا، وسط و پایین خط برای نشان‌دادن مکث‌های متفاوت استفاده کرد. جالبه که ذهن انسان برای ایجاد حس «اختتام» به چنین نمادهایی نیاز داره — در غیر این صورت، داستان‌ها بی‌نهایت ادامه پیدا می‌کردن. شاید هر نقطه پایان، یک توهم از قطعیته؛ چون خود زندگی نقطه‌ای نداره.
راهکار:
این جمله رو می‌شه جور دیگه‌ای دید: هر «نقطه» در نگارش، در واقع یک «ایست» موقته. در داستان‌نویسی، نقطه پایان فقط به معنی تموم شدن نیست؛ بلکه فرصتیه برای نفس کشیدن قبل از شروع فصل بعد. شاید هر پایانی، دروازه‌ای برای یک شروع تازه باشه.