کارما یا تقدیر؟ تأملی بر یک جمله بحث‌برانگیز:
آیا می‌دانستید واژهٔ «کارما» در سانسکریت به معنی «عمل» است و در بودیسم، قانون کارما کاملاً مبتنی بر نیت (چتانا) تعریف می‌شود، نه صرفاً پیامدهای ظاهری؟ پس اگر واقعاً می‌گویید «کار من نبود»، باید ببینید نیت شما در آن ماجرا چه بوده. این تقابل میان «من» و «کارما» خودش یک پارادوکس جالب روان‌شناختی است: ما معمولاً موفقیت‌ها را به خودمان و شکست‌ها را به کارما نسبت می‌دهیم. حالا سؤال: آیا تا به حال شده کاری کنید که بعداً بگویید «کارما بود» درحالی‌که خودتان مقصر اصلی بودید؟
راهکار:
این جمله ناخودآگاه به مفهوم «فرافکنی مسئولیت» اشاره دارد. اگر کارما را پذیرفته‌ای، بدان که در فلسفه بودیسم، کارما برپایهٔ نیت (intention) سنجیده می‌شود، نه صرفاً نتیجهٔ بیرونی. شاید بهتر باشد لحظه‌ای به نیت پشت آن کار فکر کنید.