انسان بودن؛ حرفهای که هر روز باید آموخت:
مغز انسان تنها عضوی است که خودش را مطالعه میکند. ما تنها گونهای هستیم که میتوانیم برای خودمان روایت بسازیم و همین روایتسازی پایهی اضطراب و خلاقیت است. بخش بزرگی از «انسان بودن» محصول قشر پیشپیشانی است که تا ۲۵ سالگی کامل نمیشود.
راهکار:
انسان بودن نه یک ویژگی ثابت، بلکه یک تمرین روزانه است؛ مثل یک حرفه که هر روز با خودآگاهی، همدلی و کنترل تکانه سروکار دارد. ما اولین موجوداتی هستیم که میتوانیم درباره خودمان فکر کنیم و همان فکر کردن، هم دردسر است و هم هنر.