مفهوم عشق مدرن

عشق: گرایش به انسان، نه جنس:

از نظر عصب‌شناسی، سیستم‌های مغزی مرتبط با عشق رمانتیک (مانند سیستم دوپامینی پاداش) و شهوت (سیستم تستوسترون/استروژن) کاملاً مجزا هستند. مطالعات fMRI نشان می‌دهند عشق پایدار، فعالیت در قشر پیش‌پیشانی—مرکز قضاوت و همدلی—را افزایش می‌دهد، در حالی که شهوت صرفاً مراکز لذت پایه را فعال می‌کند. آیا این جدایی زیستی، تعریف عشق را از یک حس به یک «انتخاب» ارتقا می‌دهد؟

راهکار:

برای گسترش این ایده، میتوانید به آثار اریک فروم، روانشناس اجتماعی، مراجعه کنید. او در کتاب «هنر عشق ورزیدن» دقیقاً بین عشق به عنوان یک «فعالیت» و یک «احساس» منفعل تمایز قائل میشود و عشق را گرایشی آگاهانه و مسئولانه به رفاه دیگری تعریف میکند.