جواب بازیگری با کارگردانی – تکنیک مدیریت رابطه:
مفهوم «بازیگری» در روانشناسی اجتماعی به «انطباق با نقش» (Role-Taking) برمیگردد؛ فرآیندی که جورج هربرت مید آن را بنیاد تعامل میداند. اما «کارگردانی» یعنی اعمال قدرت و تعریف چارچوب. جالب است که در تئوری نمایشی گافمن، همه ما در «صحنه» بازی میکنیم، اما برخی پشت صحنه را هم میسازند. آیا در رابطهات بازیگر پشت فرمان کارگردانی؟
راهکار:
این جمله یک استعارهی قدرتمند از دینامیک قدرت در روابط است. بازیگری یعنی پذیرش نقش تعیینشده توسط دیگری، کارگردانی یعنی بازنویسی فیلمنامه. شاید بتوان آن را اینطور دید: هرکس در رابطهاش یا نقش میپذیرد یا نقش میسازد.