کنایه سنگین به پشت سر حرف زدن و جرات نداشتن:
در روانشناسی اجتماعی، «مارپیچ سکوت» توضیح میدهد آدمها وقتی از قضاوت جمع بترسند، نظر مخالفشان را پنهان میکنند. همزمان غیبت کردن در مغز مثل یک پاداش اجتماعی عمل میکند و ترشح دوپامین را بالا میبرد؛ یعنی پشتسرگویی اغلب ابزاری برای تثبیت جایگاه است نه صداقت. جالب اینجاست که ترس از رودررویی همیشه نشانه ضعف طرف مقابل نیست، بلکه مکانیزم بقای اجتماعی اوست.
راهکار:
این جمله را میشود از لنز «مرزگذاری اجتماعی» هم دید: اگر کسی پشت سرت حرف میزند، یعنی هنوز در مدار توجه توست؛ نقطه مقابل آن سکوت نیست، بیتفاوتی کامل است.