متن عاشقانه خورشید و ماه؛ روزا خورشید منی شبا ماه:
واقعیت علمی این است که ماه نور خودش را ندارد؛ فقط حدود ۱۲٪ نور خورشید را بازتاب میدهد. پس وقتی شبها «ماه» معشوق میشوی، در واقع هنوز همان خورشیدی که از آینهای سنگی میتابی. جالبتر اینکه خورشید ۴۰۰ برابر بزرگتر از ماه است و ۴۰۰ برابر دورتر؛ برای همین در کسوف کامل هماندازه دیده میشوند. این هماندازهی تصادفی، عاشقانهترین اتفاق نجومی منظومه است.
راهکار:
معشوق اینجا فقط نور نیست؛ خودِ زمان است. روز و شب با حضور او معنا پیدا میکند، نه با چرخش زمین. یعنی عشق، تقویم شخصی خودش را میسازد.