مدح حضرت زهرا

مدح حضرت زهرا؛ گدایان علی و ریزه‌خور فاطمه:

در الهیات شیعی، «توسل» نوعی اقتصاد معنوی است: انسان نیازمند، آبروی اولیا را سرمایه می‌کند و ضعف خود را به قدرت واسطه گره می‌زند. جامعه‌شناسان این را «سرمایه نمادین» می‌نامند. جالب اینکه در متون کهن، گداییِ درِ خانه دوست نه تحقیر، که بالاترین اعتراف به فقر وجودی است.

راهکار:

این متن را می‌توان به تجربه‌ای امروزی گره زد: بنویس همین «ریزه‌خوری از سفره محبت» چگونه در رابطه‌ای انسانی تکرار می‌شود؛ مثلاً وفاداری بی‌چشم‌داشت به یک دوست یا همسر. این پل، مدح را از حصار تاریخ بیرون می‌آورد و به زیسته مخاطب نزدیک می‌کند.