برگرد، قبل از مچالهشدن بیشتر:
پدیدهٔ «درد اجتماعی» نشان میدهد طرد شدن و دلتنگی، قشر کمربندی قدامی و اینسولا را فعال میکند؛ همان نواحی پردازش درد جسمی. پس «مچاله شدن» فقط استعاره نیست. پارادوکس التماس برای برگشتن هم این است که گاهی انتظار ترمیم، خودِ زخم را عمیقتر میکند. وقتی مغز درد عاطفی را مثل درد فیزیکی ثبت میکند، مرز بین برگشتن و ترمیم کجاست؟
راهکار:
«مچاله شدن» را میتوان به جای نشانهٔ ضعف، سیگنالی از شکلپذیری دید: چیزی که مچاله میشود، میتواند دوباره باز شود؛ اما نه لزوماً با همان چینهای قبلی. سؤال دقیقتر این است که بعد از برگشتن، کدام چین باید صاف شود و کدام چین باید بخشی از طرح تازه باشد.