هالوین؛ تنها شبی که همه ماسک می‌زنند:
هالوین از جشن باستانی سلتی «سامان» می‌آید؛ باور بر این بود که در این شب مرز دنیای زندگان و مردگان نازک می‌شود و ماسک برای فریب ارواح به کار می‌رفت. اما امروز کارکرد آن وارونه شده: ماسک نه برای فریب مردگان، بلکه برای رهایی از نگاه زنده‌هاست. روانشناسی اجتماعی این حالت را «فردیت‌زدایی» می‌نامد؛ پدیده‌ای که بازداری را کم و رفتار را آزادتر می‌کند.
راهکار:
این جمله بازی با مفهوم «پرسونا» است. هالوین تنها زمان اجتماعی‌ای است که پنهان‌کردن چهره نه‌تنها پذیرفته، بلکه جشن گرفته می‌شود؛ انگار آدم‌ها برای استراحت از نقاب همیشگی‌شان نقاب می‌زنند.