هالوین؛ شبی که همه ماسک می‌زنند:
ماسک‌زدن در هالوین یک آیین وارونگی است: هم‌زمان هویت را پنهان و رفتار را آزاد می‌کند؛ روان‌شناسی اجتماعی به این حالت «کاهش خودآگاهی در جمع ناشناس» می‌گوید که مهارهای اجتماعی را کم و ریسک رفتار خارج از نقش را زیاد می‌کند. ریشه‌اش به جشن‌های باستانی تغییر نقش و تماس با ارواح برمی‌گردد. آیا ما فقط در هالوین ماسک می‌زنیم یا کل سال نقش بازی می‌کنیم؟
راهکار:
بازخوانی تازه: هالوین فقط ماسکِ صورت را آشکار می‌کند؛ بقیه سال ما ماسک‌های نامرئیِ نقش‌ها و انتظارات اجتماعی را می‌زنیم. اگر یک شب در سال ماسکِ دیدنی کنار می‌رود، سؤال اصلی این است که چهرهٔ بی‌ماسک را کجا و با چه کسی نشان می‌دهیم.