مارک انسان: شخصیت و صداقت؛ معیار سنجش آدمها:
پژوهشهای «نالینی امبدی» درباره «thin-slicing» نشان میدهد مغز انسان در کمتر از چند ثانیه از روی لحن، حالت چهره و حتی نوع راه رفتن، قضاوت میکند طرف مقابل قابل اعتماد است یا نه؛ این قضاوت اغلب با ارزیابی بلندمدت دیگران همخوانی دارد. یعنی «مارکِ آدم» نه شعار، بلکه همان سیگنالهای ناخودآگاهی است که قبل از هر حرفی مخابره میشود. سؤال این است: اگر شخصیت واقعی در چند ثانیه اول لو میرود، چرا باز هم ادای صداقت درمیآوریم؟
راهکار:
پیشنهاد: این چهار ارزش را به یک «چکلیست انتخاب» تبدیل کن؛ برای هر کدام یک مثال رفتاری بنویس، مثلاً صداقت یعنی با وجود ضرر، حقیقت را گفتن. این کار باعث میشود در رابطهها و همکاریها، به جای شعار، معیار سنجش داشته باشی.