راز ماندن در کنار دیگران: تأملی فلسفی:
مطالعات روانشناسی نشان میدهد که هورمون اکسیتوسین هنگام اعتماد و صمیمیت ترشح میشود، اما همین هورمون باعث تقویت تعصب درونگروهی و بیاعتمادی به 'آنها' میشود. یعنی هر 'ما'یی، ناخودآگاه 'آنها'یی میسازد. آیا ورود به هر رابطهای، ناگزیر به مرزکشی میان 'خودی' و 'غیرخودی' منجر میشود؟
راهکار:
شاید عمیقترین لحظهی انسانبودن، همان لحظهای است که تصمیم میگیریم با دیگری 'بمانیم'، نه فقط به صورت فیزیکی، بلکه از نظر احساسی. این جمله راز آسیبپذیری و قدرت همزمان در روابط را به تصویر میکشد.