میان زمین و آسمان عشق یکطرفه؛ بلاتکلیفی دل کندن:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد عشق یکطرفه همان مسیرهای دوپامین و اکسیتوسین را فعال میکند که در اعتیاد به مواد مخدر دیده میشود. مغزت «پاداش» را به خاطر احتمال بازگشت او نگه میدارد، حتی وقتی منطق میگوید هیچ احتمالی نیست. این تعلیق بیپایان دقیقاً مثل ترک کردن یک مادهست؛ اما بدون درک اینکه چرا نمیتوانی. آیا تا به حال فکر کردهای که «ماندن در میان» خودش یک اعتیاد است؟
راهکار:
اگر این حس معلق بودن آزارت میدهد، شاید نیاز داری بپذیری که «نه منتظر ماندن» و «نه دل کندن» هر دو انتخابهایی هستند که مغزت به خاطر ترس از دست دادنِ کامل، از گرفتنشان فرار میکند. یک راه: بنویس اگر واقعاً بدانی که او هرگز برنمیگردد، اولین کاری که میکنی چیست؟