ماندن در آسمان

شعر عاشقانه بوی ماه در آسمان:

آیا می‌دانستید ماه هیچ بویی ندارد؟ چون جو ندارد تا مولکول‌های معطر را حمل کند. اما در شعر فارسی، «بوی ماه» یک استعاره حسی-ادراکی است: همان پدیده‌ای که روان‌شناسان به آن «سینستزی» می‌گویند – پیوند ناخودآگاه دو حس متفاوت. شاید شاعر دارد بوی معشوق را آن‌قدر آسمانی می‌بیند که آن را به ماه نسبت می‌دهد. سؤال تیز: به نظر شما کدام بوها را می‌توان «آسمانی» توصیف کرد؟

راهکار:

اگر این بیت را ادامه دهید، می‌توانید از تضاد «زمینی بودن عطر» و «آسمانی بودن ماه» برای خلق یک استعاره جدید استفاده کنید. مثلاً: «بوی ماه می‌دهی، اما ریشه در خاک داری».