ماموریت از طرف خدا

گاد میشن برامون؛ وقتی زیردستان سابق روبرویمان می‌ایستند:

در روانشناسی قدرت، پدیده‌ای به نام «تله‌ی نقش» وجود دارد: وقتی کنترل روی کسی را از دست می‌دهیم، مغزمان همان نواحی‌ای را فعال می‌کند که هنگام ترک اعتیاد! از طرفی، کسانی که روزی زیردست ما بودند، حالا اغلب بیرحمانه‌ترین منتقدانمان می‌شوند—چون زاویه‌ی ضعف ما را دقیق می‌شناسند. این چرخه‌ی کنایه‌آمیز، حتی در روابط عادی هم تکرار می‌شود. آیا تجربه‌اش کرده‌اید؟

راهکار:

این جمله را از زاویه‌ی «چرخه‌ی قدرت» ببین: هر زیردستی، روزی قضاوت‌کننده‌ی عملکرد ما می‌شود؛ پس ماموریت اصلی شاید ایجاد احترام متقابل باشد، نه کنترل.