وقتی ارزشت را ندانی، وقتت مال دیگران است:
بر اساس اصل کمیابی در روانشناسی اجتماعی، هرچه یک منبع محدودتر باشد، ارزش بیشتری دارد. اما در روابط عاطفی، ارزش یک فرد به «کمیاب بودن» او نیست، بلکه به نحوهٔ تخصیص توجه و اولویتدهی شریک زندگیاش برمیگردد. تحقیقات نشان دادهاند کسانی که خود را همیشه در دسترس نشان میدهند، اغلب کمتر ارزشمند تلقی میشوند. آیا این جمله میتواند هشداری برای بازنگری در مرزهای سالم یک رابطه باشد؟
راهکار:
این جمله بازتاب احساسی از عدم تعلق و ارزشگذاری نابرابر است. میتوان آن را از زاویهٔ «مرزهای سالم» دید: اگر کسی برایتان ارزش قائل است، وقتش را با شما تقسیم میکند، نه اینکه شما را با دیگران شریک کند. شاید وقتش رسیده به الگوی تخصیص توجه در رابطهتان نگاه دقیقتری بیندازید.