دور بودن قابل تحمل است اما مال یکی دیگر شدن نه:
مغز انسان طرد عاطفی را تقریباً در همان ناحیهای پردازش میکند که درد فیزیکی را؛ به همین دلیل حسِ «مال دیگری شدن» فقط یک استعاره نیست، بلکه یک زخم واقعی عصبی است. در روانشناسی، این وضعیت را «حسادت رقابتی» مینامند و جالب است که ترس از دست دادن جایگاه عاطفی اغلب از خودِ فقدان عشق دردناکتر است. مغز برای بقا طوری تنظیم شده که تهدید پیوند عاطفی را مثل تهدید جانی جدی بگیرد. سؤال اینجاست: اگر او برگردد، آیا این ترس واقعاً از بین میرود؟
راهکار:
اینجا فقط فقدان نیست؛ ترس از جایگزینشدن است. آدمها گاهی نه عاشقِ طرف مقابل، بلکه عاشقِ امنیتِ «خاص بودن» برای او هستند. اگر درد از «مالِ دیگری شدن» میآید، شاید عزت نفس رابطه را باید جدا از مالکیت عاطفی دید.