مایل به پایان

پارادوکس مایل به پایان، محکوم به ادامه:

اسطوره سیزیف: محکوم به ادامه ابدی. کامو می‌گوید آگاهی از این محکومیت، خودِ سنگ را به عصیان بدل می‌کند. روانشناسی نیز 'اثر زایگارنیک' را نشان می‌دهد: ذهن، کارهای ناتمام را بیشتر از تمام‌شده‌ها به یاد می‌آورد. پس مایل به پایان بودن، اغلب نتیجهٔ قفل‌شدن روی ناتمامی است. آیا پایان، فقط توهم ادامه است؟

راهکار:

پارادوکس این متن در این است: «ادامه» نه نقطهٔ مقابل پایان، بلکه شکل پنهانِ همان پایان است. هر ادامه، پایانِ نسخهٔ قبلیِ خود را جشن می‌گیرد.