ماه شب‌های تاریک

تو ماه شب‌های تاریک من بودی:

ماه فقط یک جرم آسمانی نیست؛ جاذبه‌اش محور زمین را پایدار نگه داشته تا فصول منظم و حیات پیچیده ممکن شود. بدون آن، زمین‌مان مثل یک فرفره هرجومرج می‌چرخید. در تاریکی، ماه نماد ثباتی است که حتی در غیاب خورشید هم نور را بازمی‌تاباند. آیا در زندگی‌ات کسی هست که مثل ماه، بی‌ادعا ثبات و نور بیاورد؟

راهکار:

این استعاره از ماه را میتوان به یک تمرین خلاقانه تبدیل کرد: یک شعر کوتاه یا متن ادبی بنویس که در آن «ماه» نماد چیزی باشد که در تاریک‌ترین لحظات به تو نور داده است.