ماه سیاه شب

آویزان از ارتفاع؛ حس معلق بودن زیر ماه سیاه:

در ارتفاع بالای ۲۵۰۰ متر، اکسیژن خون کم می‌شود و مغز دچار حالتی از سرخوشی و قضاوت ضعیف می‌شود که به آن «مستی کوهستان» می‌گویند. از نظر فیزیک، هرچه بالاتر بروی گرانش اندکی کمتر می‌شود، اما حس معلق بودن بیشتر از گوش داخلی و تعادل می‌آید تا وزن واقعی. جالب اینجاست که انسان در بی‌وزنی، بدون تماس با سطح، دچار اضطراب سقوط می‌شود حتی اگر هیچ خطری وجود نداشته باشد.

راهکار:

آویزان بودن همیشه بی‌پناهی نیست؛ گاهی فاصله گرفتن از زمین، بهترین زاویه برای دیدن مسیر است. از این ارتفاع، سقوط ترسناک نیست؛ معلق ماندن یعنی هنوز انتخاب نکرده‌ای، و این خودش یک قدرت است.