بقیه ستاره دارن ولی من یه ماه؛ عشق منحصر به فرد:
تصور کن زمین بدون ماه چقدر آشفته میچرخید: انحراف محوری تا ۸۵ درجه نوسان میکرد، فصلها مفهومی نداشتند و شاید حیات هرگز شکل نمیگرفت. این سنگ آسمانی که ۴۰۰ برابر کوچکتر از خورشید است، دقیقاً ۴۰۰ برابر نزدیکتر قرار دارد تا کسوف کامل رخ دهد—اتفاقی که در کل منظومهٔ شمسی تکرار نشده. حالا که تو ماهِ کسی هستی، فکرش را بکن: اگر یک شب نباشی، جزر و مدِ کدام دل به هم میریزد؟
راهکار:
ماه با همهٔ تنهاییاش جزر و مد زمین را کنترل میکند، شاید تو هم با همان چیزی که خاصت میکند، قلبی را به تلاطم میاندازی. این تفاوت را نقطهٔ قوت خودت ببین، نه چیزی که باید با ستارهها مقایسهاش کنی.