شوخی با تقویم؛ روز ۳۲ بهمن و فراموشی عمدی:
واقعیت جذاب: تقویم هجری شمسی دقیقترین تقویم خورشیدی دنیاست و بهمن ماه همیشه ۳۰ روز دارد. اما جالبتر اینه که «ماه وجود ندارد» در این متن اشاره به «ماه نو» (نیومون) داره، زمانی که قرص ماه کاملاً تاریکه. جالبتر اینکه در نجوم، ماه نو دقیقاً لحظهایست که ماه بین زمین و خورشید قرار میگیره و دیده نمیشه. پس راوی میگه «توی یک شب بیماه که حتی یک ذره نور نیست، و در روزی که هرگز نمیاد»، فراموشی قطعی میشه. این قشنگی شعر پارسی رو نشون میده که با پارادوکسهای تقویمی و نجومی بازی میکنه. شما فکر میکنید چرا راوی روزی رو انتخاب کرده که وجود نداره؟
راهکار:
این جملهی طنازانه رو میشه یه بازی با واقعیت تقویم دونست؛ بهمن همیشه ۳۰ روز داره، پس روز ۳۲م در واقع اشاره به یک تاریخ غیرممکنه. چه خوبه اگر بخوای این ایده رو توی یه متن طنز یا استوری بسط بدی: مثلاً «قرارمون رو میذارم برای روز ۳۲ بهمن که ماه هم نباشه، چون اون موقع دیگه هیچ حرفی برای نگفتن نمیمونه!» اینجوری هم تضاد طنز و رمانتیک رو قویتر میکنی.