شعر زیبای حضرت عباس؛ علمدار کربلا و ماه بنیهاشم:
در منابع تاریخی، عباس بن علی را نه فقط به شجاعت، که به «سپاهداری» بینظیر و وفاداری مطلق وصف کردهاند؛ لقب «قمر بنیهاشم» در متون کهن اشاره به درخشندگی چهره و شخصیت اوست، نه صرفاً زیبایی ظاهری. نکتهی شگفتانگیز: او در روز عاشورا برای رساندن آب، از فرات بالا آمد، اما بهخاطر یاد تشنگی کودکان حسین، قطرهای ننوشید؛ در روایتهای نمادین، این اوج «دیگریمحوری» در برابر غریزهی بقاست.
راهکار:
میتوانی برای عمقبخشی به همین مضمون، روایت «اماننامه» را هم کنار شعر بگذاری: عباسی که اماننامهی دشمن را رد کرد تا از امامش جدا نماند. این کنار هم قرار گرفتن، ابعاد وفاداری او را نشان میدهد.