طنز مادر شدن برای پارتنر و خواستگاری رفتن:
در نظریه دلبستگی، فعال شدن سیستم مراقبتی و سیستم جنسی تا حدی با هم رقابت میکنند؛ وقتی یکی مدام نقش مادر را بازی کند، مغز طرف مقابل امنیتِ بدون تلاش را جایگزین تعقیب و میل میکند و رابطه وارد الگوی عمودی والد-فرزند میشود. نتیجهاش همان خواستگاریِ برعکس یا فرار از تعهد است. این چرخه را چطور میشکنید؟
راهکار:
از دید اقتصاد توجه، هر بار «مادری کردن» عرضه مراقبت را بیهزینه بالا میبرد و ارزش تعقیب را پایین میآورد؛ رابطه بهجای بازیِ کشف، شبیه قرارداد مراقبتی میشود. خواستگاری رفتن در این طنز، تلاشی برای برگرداندن تعادل است.