میاد هر آنچه باید

همه چیز به وقتش می‌آید: باور به تقدیر یا هنر رها کردن؟:

در فلسفه رواقی، «عشق به سرنوشت» (Amor Fati) بالاترین فضیلت بود. نیچه آن را فرمول تأیید زندگی می‌دانست. پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان می‌دهند پذیرش رخدادها، فعالیت آمیگدال را کاهش و حس کنترل را افزایش می‌دهد. آیا پذیرش، قدرت است یا تسلیم؟

راهکار:

از منظر روانشناسی، پذیرش این ایده می‌تواند اضطراب را کم کند؛ اما مرز باریکی با انفعال دارد. به جای انتظار منفعلانه، «باید» را خودت رقم بزن. هر آنچه باید بیاید، همان چیزی است که تو با انتخاب‌هایت می‌سازی.