معتاد به موسیقیام؛ تریاک من آهنگ است:
مغز هنگام شنیدن موسیقی لذتبخش، دوپامین و مواد افیونی درونزای خودش را آزاد میکند؛ دقیقاً همان گیرندههایی که تریاک و هروئین به آنها وصل میشوند. یعنی اعتیاد به موسیقی از نظر نوروشیمیایی نه یک استعاره، که واقعیت دارد؛ با این تفاوت که به جای تخریب، میتواند سیستم پاداش را متعادل کند. آیا تا حالا شده یک آهنگ، دقیقاً مثل یک دوز، حال تو را عوض کند؟
راهکار:
ایده: این جمله رو تبدیل به یه پلیلیست کن به اسم «تریاک من» و برای هر آهنگ، یه حس یا خاطره خاص بنویس؛ اینطوری گوش دادن به موسیقی عمیقتر و شخصیتر میشه.