نیایش عاشقانه: وقتی معشوق، تمام وجود میشود:
در عرفان ایرانی، «یار» اغلب تجلی «معشوق ازلی» است. ابن عربی میگوید عاشق، آینهای است که معشوق حقیقی خود را در آن میبیند؛ بنابراین این عشق، در نهایت بازگشت به خویشتن است. آیا این احساس بیشتر شبیه وصل است یا حسرت؟
راهکار:
برای گسترش این حس، میتوانید غزلی از حافظ یا سعدی را که با همین ترکیب «یار» و «حضور» کار میکند، بخوانید؛ مانند «کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش / کی روی؟ ره ز چه پرسی؟ چهپرسی؟ جانان در پیش».