معشوق؛ کارگردان و بنیانگذار رؤیاهای من:
در روانشناسی، پروجکشن یا فرافکنی، مکانیسمی است که در آن صفات، آرزوها یا احساسات ناخودآگاه خود را به فرد دیگری نسبت میدهیم. گاهی معشوق، بوم سفیدی میشود که ما عمیقترین امیدها و ترسهای خود را بر آن نقش میزنیم و او را آفریننده جهانی میدانیم که در حقیقت، خودمان ساختهایم. آیا تا به حال فکر کردهاید که کدام بخش از این رؤیاها واقعاً متعلق به اوست و کدام یک انعکاسی از خود شما؟
راهکار:
این ایده را میتوان با نوشتن یک داستان کوتاه یا فیلمنامهای که در آن معشوق، کارگردان دنیای درونی شماست، گسترش داد و نقشهای مختلفی که به شما محول میکند را کشف کرد.