ندیدم معرفت در ذات کسی: ناامیدی عمیق از انسانها:
در روانشناسی به این پدیده «خطای اسناد بنیادین» میگویند: ما تمایل داریم رفتار دیگران را به ذاتشان نسبت دهیم، در حالی که رفتار خود را به شرایط. جالب اینجاست که مغز ما برای صرفهجویی در انرژی، دیگران را سریع برچسبگذاری میکند. اما تحقیقات نشان میدهد که انسانها در موقعیتهای مختلف میتوانند کاملاً متضاد ظاهر شوند؛ پس شاید معرفت هنوز جایی در لایههای پنهان وجود دارد. آیا تا به حال کسی را دیدهاید که در بحرانیترین لحظه، برخلاف تصورتان، معرفت واقعی از خود نشان دهد؟
راهکار:
این حس آشناست؛ اما گاهی معرفت در رفتارهای کوچک و ناپیدا پنهان میشود، نه در ذات ظاهری. شاید بهتر باشد به جای قضاوت ذاتی، به دنبال الگوهای رفتاری بگردیم که نشاندهندهی ارزشهای واقعی هستند.