پناه بردن به خدا در دنیای فانی:
در فیزیک کوانتوم، اصل «درهمتنیدگی» نشان میدهد دو ذره میتوانند آنقدر به هم مرتبط باشند که وضعیت یکی، فوراً روی دیگری تأثیر بگذارد، فارغ از فاصله. این شاید بهترین تمثیل علمی برای مفهوم «قرب» و ارتباط بیواسطه با خداوند باشد که در عرفان مطرح است. آیا این پیوند ناگسستنی، پناهگاه نهایی در جهانی با عمر محدود نیست؟
راهکار:
برای گسترش این ایده، میتوانید به شعر معروف مولوی که میگوید «این جهان کوه است و فعل ما ندا / سوی ما آید نداها را صدا» مراجعه کنید. این بیت، رابطه عمل انسان و پاسخ الهی را به زیبایی ترسیم میکند.