آیا «تاابد» فقط برای خاطرات است؟:
حقیقت جالب: حافظه انسان هر بار که خاطرهای را به یاد میآورد، آن را بازنویسی میکند – یعنی خاطرات ما هرگز ثابت نیستند و هر بار تغییر میکنند. پس خود واژه «تاابد» برای خاطرات هم تناقض دارد: آنچه ماندگار به نظر میرسد، در واقع هر لحظه در حال دگرگونی است. جامعهشناسان میگویند هویت ما از طریق خاطرات جمعی ساخته میشود، نه افراد منفرد. آیا این یعنی «تاابد» بیشتر یک توهم جمعی است؟
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور بازنویسی کرد: «شاید «تاابد» به لحظاتی اشاره دارد که در حافظه حک میشوند، نه آدمهایی که مدام در حال تغییرند.» خاطرات خودشان را بازنویسی میکنند، پس «تاابد» همیشه در حال بازآفرینی است.