دنیای پر از رنج و راز شکوفه گیلاس:
درخت گیلاس برای شکوفه زدن به پدیدهای به نام «بهاردهی» نیاز دارد: دورهای از سرمای شدید که خواب جوانه را میشکند. بدون آن سرما، گلدهی رخ نمیدهد. در فرهنگ ژاپنی، همین گذرا بودن شکوفه را «مونو نو آواره» مینامند؛ آگاهی از ناپایداری که زیبایی را عمیقتر میکند. پس رنج فقط پیشزمینهی صبر نیست؛ از نظر زیستی، شرطِ شکفتن است.
راهکار:
میتوان این جمله را معکوس خواند: همان سرمای زمستان که رنج میآفریند، از نظر فیزیولوژیکی پیششرط شکوفایی است. برای گسترش این ایده، یک تجربهی تلخ گذشته را در نظر بگیرید و بنویسید چه «شکوفهای» پس از آن در زندگیتان ظاهر شده است.