شجاعت در ترس: لبخند بر سر بریدن:
در روانشناسی، این پدیده به «شجاعت وجودی» معروف است: توانایی عمل کردن با وجود ترس، نه بدون آن. جالب است که در نوروساینس، وقتی انسان در شرایط ترسناک لبخند میزند، آمیگدال (مرکز ترس مغز) فعالیتش کاهش مییابد و دوپامین ترشح میشود. یعنی این لبخند فقط یک نماد نیست، یک مکانیزم عصبی برای خنثیسازی ترس است. آیا این «سر بریدن» نمادین، همان «خاموش کردن» آمیگدال توسط خودآگاه ماست؟
راهکار:
این جمله به نوعی پارادوکس شجاعت را نشان میدهد: ترسیدن و در عین حال عمل کردن. میتوان آن را به عنوان یک مانترا برای لحظات تصمیمگیری سخت در نظر گرفت: ترس را بپذیر، اما اجازه نده فلجت کند.