جملهای از ویکتور هوگو درباره ترس از زندگی نکردن:
بر اساس مطالعات روانشناسی، ترس از زندگی نکردن یا «پشیمانی از فرصتهای از دست رفته» در سنین بالا به طور چشمگیری بیشتر از ترس از مرگ است. تحقیقات تام گیلوویچ و ویکتوریا مدوک نشان میدهد که افراد در بلندمدت بیشتر از کارهایی که انجام ندادهاند پشیمان میشوند تا اشتباهاتی که مرتکب شدهاند. این پدیده «اثر عمل در مقیاس زمانی» نام دارد. در لحظه تصمیمگیری، ترس از شکست غالب است، اما با گذشت زمان، افسوس فرصتهای سوخته جای آن را میگیرد. اگر امروز تصمیمی جسورانه نگیری، شاید ده سال دیگر حسرت بخوری. امروز چه تصمیمی را به تعویق انداختهای که ده سال دیگر حسرتش را میخوری؟
راهکار:
ما اغلب از مرگ میترسیم، اما ترس اصلیمان از نزیستهها است. به جای فرار از مرگ، بپرس: اگر تا ابد زنده باشی، کدام کار را باز هم عقب میاندازی؟