هنر برای ابر بود، نه باران؛ نگاهی به مفهوم پنهان:
در روانشناسی شناختی به این پدیده «سوگیری بازماندگی» میگویند: ما فقط نتایج قابلمشاهده (باران) را میبینیم و فرایندهای نامرئی (ابر) را نادیده میگیریم. جالب اینکه در هنر مدرن، خودِ «ابر» – یعنی قصد و زمینهٔ خلق اثر – به موضوع اصلی تبدیل شده است. آیا این نگاه تحلیلی لذت تماشای باران را برای شما کم کرده؟
راهکار:
این بیت یادآور خطای شناختی «تمرکز بر نتیجه به جای فرایند» است. در زندگی واقعی هم اغلب به جای دیدن تلاشهای پنهان (ابر)، فقط محصول نهایی (باران) را تحسین میکنیم. اگر دوست دارید این مفهوم را بسط دهید، یک مثال روزمره مثل نقاشیای که فقط فروشش مهم است یا رابطهای که فقط نتیجهاش دیده میشود اضافه کنید.