معنای حقیقت

پارادوکس حقیقت: کلمه‌ای که به خودش نرسید:

در فلسفه زبان، این «پارادوکس نام‌گذاری» است: کلمه «سیب» خودش سیب نیست، فقط نمادی است. حقیقت (به عنوان مفهوم مطلق) هرگز در قالب محدود یک کلمه یا تعریف انسانی نمی‌گنجد. فیلسوفانی مانند دریدا معتقدند هرچه بیشتر برای تعریف حقیقت تلاش کنیم، بیشتر از آن دور می‌شویم. آیا این فاصله، ذاتاً غم‌انگیز است یا رهایی‌بخش؟

راهکار:

این ایده را میتوان با مفهوم «پارادوکس دروغگو» گسترش داد: جمله‌ای مانند «این جمله دروغ است» اگر راست باشد دروغ است و اگر دروغ باشد راست است. همین تناقض در رابطه «حقیقت» به عنوان یک کلمه با معنای خودش وجود دارد.