از بودن تا نبودن؛ یه نگاه طنزآمیز:
آیا میدانستید در فلسفهٔ هایدگر، مفهوم «هیچ» (Nichts) نه فقدان وجود، بلکه شرط امکان ظهور هستی است؟ بهقول معروف: «هیچبودن» هم نوعی بودن است، دقیقاً مثل همین پست شما که «نبودن» را با «بودن» اعلام میکنید. این پارادوکس یادآور جملۀ معروف مولانا است: «من بدم، من بدم، من بدم، نیستم».
راهکار:
این جمله رو میشه به عنوان یه شوخی با بحران وجودی تعبیر کرد: انگار یک نفر از مرحلهٔ «هستم» به مرحلهٔ «نیستم» پریده، اما هنوز داره توی شبکه اجتماعی حرف میزنه! پارادوکس جالبیه.