بودن به هر قیمتی بیقیمتی است؛ فلسفه ارزش زندگی:
در منطق و ریاضیات، مجموعهٔ تهی هیچ عضوی ندارد اما زیرمجموعهٔ همهٔ مجموعههاست؛ یعنی «نبودنِ مطلق» شرطِ ممکنشدن هر نظمی است. پس اگر «بودن» را به هر قیمتی تعریف کنیم، تمایزش با نبودن محو میشود. ارزش واقعی، نه در «بودنِ» بیقیدوشرط، که در «چگونه بودن» ظاهر میشود. آیا حاضرید بخشی از بودن را فدای کیفیت بودن کنید؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهای دیگر هم نگاه کرد: ارزش بودن به «چگونه بودن» وابسته است؛ گاهی نبودن در یک رابطهٔ تخریبگر، گرانبهاترین بودن است. اگر «بودن» بدون معنا و کیفیت باشد، به «نبودن» شباهت پیدا میکند.