معنای ایستادن انسان در برابر سختیها:
در روانشناسی، «تابآوری» (Resilience) با «ضدشکنندگی» فرق دارد؛ اولی بازگشت به حالت اولیه است، دومی جهش به سطحی بالاتر. تحقیقات اخیر نشان میدهد قشر جلوی پیشانی مغز در مواجهه با فشارهای کنترلشده، مدارهای انعطافپذیری میسازد. پس گاهی ایستادنِ محض خود تبدیل به یک «سامانهی مقاومشده» میشود. آیا این ایستادن، نوعی رشد خاموش نیست؟
راهکار:
این جمله را میتوان به مفهوم «ضدشکنندگی» (Antifragility) از ناسیم طالب پیوند زد: سیستمهایی که نه فقط در برابر شوک مقاومت میکنند، بلکه از آن قویتر بیرون میآیند. ایستادنِ خالص، شاید همان نقطهای است که انسان از بقا به رشد جهش میکند.