آرامش افسانه است؟ ما زاده دردیم:
پارادوکس کنترل: هرچه بیشتر با درد بجنگی، آمیگدال فعالتر و آرامش دورتر میشود؛ پژوهشهای «پذیرش» نشان میدهند نامگذاری هیجان، فعالیت قشر پیشپیشانی را بالا میبرد و پاسخ استرس را پایین میآورد. یعنی آرامش اغلب از درآغوش کشیدن درد میآید، نه حذف آن. شاید افسانهبودن آرامش، خودش افسانه باشد.
راهکار:
بازقالببندی: این جمله آرامش را به «نبودِ درد» گره میزند؛ اما روانشناسی تنظیم هیجان میگوید آرامش، مهارتِ ماندن با درد و کاهش واکنشپذیری است. جمله را به «آرامش، زندگی با درد بدون فرار است» تغییر بده و یک درد امروز را فقط نامگذاری کن؛ همین نامگذاری، فاصلهٔ ذهنی میسازد.