شبی که فردایی ندارد؛ مفهوم پنهان این جملهی کوتاه:
وقتی میگوییم «شبی که فردا ندارد»، از زبانی استفاده میکنیم که مغز برای آینده ساخته است. علوم اعصاب میگوید آینده یک شبیهسازی ذهنی در قشر پیشپیشانی است؛ اگر این ناحیه آسیب ببیند، بیمار توانایی تصور فردا را از دست میدهد، درست مثل نابینایی نسبت به زمان. پس «بیفردایی» فقط یک استعاره نیست، توصیف وضعیت عصبی است. آیا تا حالا به فردا بهعنوان یک ساختگی ذهنی فکر کرده بودید؟
راهکار:
این متن را میتوان برعکس خواند: اگر شبی هست که فردا ندارد، پس همین اکنون تنها داشتهی ماست. تاریکی و عصای سفید، استعارهای از انسانی است که بهجای آینده، فقط به لحظهی حال تکیه کرده است.