وقتی همه کور بودن، تو به من توجه کردی:
پدیدهی «تأثیر تماشاگر» میگه هرچی تعداد آدمهای دور یک موقعیت بیشتر باشه، احتمال کمککردن کمتر میشه؛ چون حس مسئولیت بین همه پخش میشه. اما کافیه یک نفر خلاف جهت جمع بایستد یا نگاه کند تا کل گروه رفتارش را عوض کند. اسم این در روانشناسی «شکستن هنجار» است. سوال: آیا نگاهِ همان یک نفر برای تو از تأیید کل جمع سنگینتر است؟
راهکار:
این حس بر پایهی نگاه تو نیست، بر پایهی انتخاب اوست: در جهانی که همه «نمیتوانند» ببینند، او «خواست» ببیند؛ این تفاوت، عمق رابطه را نشان میدهد.