تماس از دست رفته یعنی من زل زدم و جواب ندادم:
در روانشناسی به این «سکوت بهعنوان پاسخ» میگویند؛ مغز آدمی که عمداً نادیده گرفته میشود همان مناطقی را فعال میکند که درد جسمی را پردازش میکنند، یعنی طردشدن واقعاً «درد» دارد. ولی نکتهی جالبتر این است که همان سکوت، در شرایط ابهام، بدتر از یک «نه» صریح اضطراب میسازد؛ چون ذهن طرف مقابل هزار سناریو میسازد. سؤال اینجا: کدام بدتر است، شنیدن «نه» یا هیچ؟
راهکار:
اینجا داری به یک حقیقت زیرپوستی اشاره میکنی: جواب ندادن یعنی اولویت دادن به خودت، نه «از دست دادن» طرف مقابل. این نگاه را میشود به دیگران هم تعمیم داد؛ وقتی کسی جوابت را نمیدهد، در واقع دارد میگوید که الان جای من نیستی.