شهید حسین معزغلامی؛ نه به خاطر کار خاص، به خاطر نکردن کارهای خاص:
جالب است بدانید در روانشناسی اجتماعی، «اثر سکوت» میگوید انسانها تمایل دارند اعمال قهرمانانه را نتیجهٔ یک تصمیم بزرگ و شجاعانه ببینند، درحالیکه اغلب همان «نگفتن» و «نکردن» در لحظات ساده و تکراری است که راه را تغییر میدهد. شهدا در مرز «نه»های کوچک زندگی کردند تا «بله»ی بزرگ شهادت شکل بگیرد. توی شبکهٔ تاو، چند بار شده به جای فکر کردن به کار خاصی که باید بکنی، به کارهایی که نباید بکنی فکر کردهای؟
راهکار:
این نگاه، شهادت رو از یک 'عمل خاص' به 'نتیجهٔ ندادن به خیلی کارها' تبدیل میکنه. شاید بتونی این رو به یک سوال تبدیل کنی: «پس اون کارهایی که نکردن، دقیقاً چی بودن؟» لیست کردن همون 'نهها' میتونه تصویر واقعیتری از مسیر شهدا نشون بده.